Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019

Αδελφική ζήλια



Οι αδελφικές σχέσεις είναι αναμφισβήτητα οι πιο σημαντικές στην ζωή κάθε ανθρώπου! Ο χαρακτήρας μας έχει διαμορφωθεί μέσα από τις αλληλεπιδράσεις με τα αδέρφια μας, καθώς μας βοηθούν να δημιουργήσουμε τη βάση των διαπροσωπικών μας δεξιοτήτων. Ωστόσο, το ξεκίνημα αυτής της σχέσης γίνεται συνήθως με εντάσεις και έντονη ζήλια

Η ζήλια δημιουργείται κατά τον ερχομό του νέου μέλους στην οικογένεια και πηγάζει από την ανάγκη του πρωτότοκου παιδιού για αποκλειστικότητα,  ώστε να νιώθει ασφάλεια. Η ένταση της ζήλιας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως είναι η σειρά γέννησης, η ηλικία και το φύλο. Συνήθως, είναι πιο έντονη ανάμεσα σε παιδιά με μικρή διαφορά ηλικίας (2-3 έτη), ενώ από τα 6 έτη παρατηρείται ότι υποχωρεί. 

Είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι κάθε παιδί εκφράζει διαφορετικά αυτό το συναίσθημα. Η ματαίωση, η απομόνωση, η προσκόλληση στη μητέρα, η άρνηση να επιστρέψει στο σχολείο, η επιθετικότητα, παλινδρομικές συμπεριφορές καθώς και η άρνηση για οποιαδήποτε  βιολογική ανάγκη, είναι μόνο κάποιες από τις μορφές έκφρασης της ζήλιας. Οι γονείς οφείλουν να παρατηρούν αλλαγές στη συμπεριφορά των παιδιών, να διαβεβαιώνουν το παιδί ότι είναι ασφαλές και να το αντιμετωπίζουν ως ξεχωριστή προσωπικότητα. Η προετοιμασία του παιδιού για τον ερχομό του νέου μέλους αποτελεί την πιο σημαντική κίνηση για τη δημιουργία θετικού κλίματος.

Προετοιμασία του παιδιού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης :

  • Λέμε την αλήθεια για την εγκυμοσύνη, χωρίς να προσπαθήσουμε να ωραιοποιήσουμε την πραγματικότητα.
  • Συζητάμε μαζί του για τις ανάγκες του βρέφους .
  • Του δείχνουμε υπέρηχο από το αδερφάκι του.
  • Του μιλάμε για την περίοδο που βρισκόταν εκείνο στην κοιλιά.
  • Διαβάζουμε παραμύθια σχετικά με τον ερχομό του μωρού, ενώ με μεγαλύτερα παιδιά μπορούμε να διαβάσουμε βιβλία που περιγράφουν την ανάπτυξη του εμβρύου. 
  • Ενημερώνουμε το παιδί σχετικά με την χρονική περίοδο που θα λείψει η μητέρα για τον τοκετό, καθώς και για το άτομο που θα μείνει μαζί του. Φροντίζουμε να είναι με ένα οικείο πρόσωπο, ώστε να μη χρειαστεί να αλλάξει η ρουτίνα του. 
  • Εφόσον το παιδί το επιθυμεί μπορεί να εμπλακεί στη διαμόρφωση του δωματίου του βρέφους και στην πορεία και στην φροντίδα του.


Όταν ένα παιδί εκφράσει έντονα συναισθήματα δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αναζητά την γονεϊκή αγάπη και προσδοκά συμπόνια, κατανόηση, προσοχή και χώρο να εκφραστεί. Αν δεν του επιτρέψουμε να εκφραστεί, τα συναισθήματα του μπορεί να μετατραπούν σε σωματικά συμπτώματα. Ο γονεϊκός ρόλος σε αυτό το σημείο είναι να του δείξουμε πώς να εκφράζεται χωρίς να βλάψει τον άλλον.

Πώς αντιμετωπίζουμε την ζήλια!

  • Αρχικά, θα πρέπει να ξεπεράσουμε την εικόνα της τέλειας και μονιασμένης οικογένειας. 
  • Αφιερώνουμε ξεχωριστό χρόνο σε όλα τα παιδιά της οικογένειας. 
  • Αποφεύγουμε τις συγκρίσεις μεταξύ των παιδιών.
  • Προτείνουμε ακίνδυνους τρόπους εκτόνωσης.
  • Δείχνουμε κατανόηση στα συναισθήματα που νιώθει το παιδί και του ζητάμε να τα κατονομάσει.
  • Δεν αναθέτουμε ξαφνικά ευθύνες και τον ρόλο του μεγάλου στο πρωτότοκο παιδί. 
  • Το κάθε παιδί θα πρέπει να έχει τον χώρο του και τα προσωπικά του αντικείμενα προστατευμένα.
  • Δεν απαιτούμε από το μεγαλύτερο παιδί να μοιραστεί τα πράγματα του. Του δίνουμε την επιλογή να τα χαρίσει αν εκείνο είναι έτοιμο να τα αποχωριστεί.
  • Δεν κάνουμε τους δικαστές,θα πρέπει να ενισχύσουμε την ικανότητα τους να βρίσκουν μόνα τους λύση. Η διαμάχη των παιδιών συντηρείται με την ανάμειξη των γονέων. Επεμβαίνουμε μόνο στην περίπτωση που κινδυνεύει κάποιο μέλος. 
  • Μαθαίνουμε στα παιδιά ότι για να λυθεί μια διένεξη πρέπει να παρουσιάζουν την οπτική που έχουν και στη συνέχεια να προτείνουν λύσεις.
  • Η οικογένεια θα πρέπει να έχει σαφή όρια και κανόνες στην καθημερινότητα και στη ρύθμιση της επικοινωνίας. 
  • Δεχόμαστε τη διαφορετικότητα των παιδιών.



Ζωή Δαμοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός (ΜΑ)













Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Όρια και Πειθαρχία


Παρατηρούμε ότι οι περισσότεροι γονείς παρόλο που γνωρίζουν τη σημασία των ορίων, δυσκολεύονται αρκετά στην τήρηση τους με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση και ανασφάλεια στα παιδιά. Ο περιορισμένος ελεύθερος/ποιοτικός χρόνος που περνούν οι γονείς με τα παιδιά τους δημιουργεί ενοχές και φοβούνται ότι βάζοντας κανόνες πειθαρχίας θα χαλάσει η σχέση τους. Κάποιοι γονείς ανησυχούν ότι τα όρια μπορεί να καταπιέσουν και να περιορίσουν την προσωπικότητα του παιδιού. Επιπλέον, πολλοί ενήλικοι ακούγοντας τη λέξη όρια θυμούνται αυστηρούς κανόνες που δέχτηκαν οι ίδιοι ως παιδιά. Σε αυτό το σημείο αξίζει να επισημανθεί ότι τα όρια και οι κανόνες που θα τεθούν με ηρεμία και σταθερότητα δημιουργούν στα παιδιά ασφάλεια και εμπιστοσύνη. 

Από τον πρώτο χρόνο που το μωρό εξερευνά το περιβάλλον γύρω του θέτουμε τους πρώτους κανόνες ασφαλείας(πχ απαγορεύεται να αγγίζει τα μάτια της κουζίνας). Επισημαίνουμε στο παιδί ποιες συμπεριφορές είναι επικίνδυνες με ψυχραιμία, σαφήνεια και υπομονή καθώς πρόκειται για τη σωματική του ακεραιότητα.Δείχνουμε τη δυσαρέσκεια μας χωρίς εκνευρισμό και φωνές, ακόμα κι όταν πρόκειται για επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά. Ο δεύτερος χρόνος του παιδιού έχει πιο έντονες εκρήξεις και αντιδράσεις με κλάματα και πείσματα γεγονός που δυσκολεύει την τήρηση των κανόνων. Σε αυτό το στάδιο οι γονείς πρέπει να εξηγούν τι επιτρέπεται και τι όχι στα παιδιά. Δεν ξεχνάμε να επιβραβεύουμε τις καλές συμπεριφορές ώστε να γίνεται αντιληπτή η διαφορά ανάμεσα σε σωστό και λάθος. Μετά τον τρίτο χρόνο του,το παιδί αρχίζει να ανακαλύπτει τα δικά του και τα δικά σας όρια. Δεν είναι πάντα ξεκάθαρο το σωστό και το λάθος, ενώ εύκολα θα επιλέξει να πει όχι . Η τιμωρία είναι σημαντική όμως δεν ξεχνάμε ότι απευθύνεται στην πράξη του και δεν στρέφεται στο παιδί. Σε αυτό το στάδιο πάντα εξηγούμε τις συνέπειες των πράξεων και το αντιμετωπίζουμε με αγάπη και σταθερότητα.Όταν το παιδί μαθαίνει να έχει όρια, μαθαίνει και να σέβεται τα όρια των άλλων. Τα όρια ακολουθούν το παιδί και στην ενήλικη ζωή του.

TIPS

  • Tα όρια πρέπει να μπουν από νωρίς ώστε να γνωρίζει το παιδί τους κανόνες της οικογένειας.
  • Οι γονείς θα πρέπει να λειτουργούν ως παράδειγμα-πρότυπο για τα παιδιά.
  • Τα παιδιά κάτω των τριών ετών τα απομακρύνουμε σε άλλον χώρο ώστε να έχουμε απόσπαση προσοχής από το ερέθισμα. 
  • Μεγάλη σημασία στις μεγαλύτερες ηλικίες έχει η κατανόηση και η σύνδεση αιτίου-αποτελέσματος.
  • Οι γονείς θα πρέπει να δείχνουν βαθύτερη κατανόηση στις συμπεριφορές των παιδιών. 
  • Τα όρια θα πρέπει να είναι ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και να μην υπάρχουν αυξημένες προσδοκίες. 
  • Η απεριόριστη αγάπη και αποδοχή μπορούν να βοηθήσουν στο χτίσιμο της αυτο-εικόνας του παιδιού ώστε να μην καταπατηθούν τα δικά του όρια.
Ζωή Δαμοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός (ΜΑ)









Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Μαθαίνοντας την ορθογραφία στο σπίτι





Η εκμάθηση της ορθογραφίας στο σπίτι συχνά προκαλεί στο παιδί άγχος και πίεση. Πώς θα μπορούσε να γίνει πιο εύκολη αυτή η διαδικασία; Παρακάτω παρουσιάζεται μια σειρά βημάτων που βοηθά στη μελέτη της ορθογραφίας και μπορεί να βοηθήσει και τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες.

  • Το παιδί διαβάζει δυνατά την πρόταση που έχει για αντιγραφή και ορθογραφία, στη συνέχεια γράφει την αντιγραφή και διορθώνει μόνο του τα λάθη.
  • Όταν υπαγορεύει ο γονέας την ορθογραφία, θα πρέπει να υπάρχει ησυχία στον χώρο μελέτης, ώστε να μπορεί το παιδί να ακούει και να παραμένει συγκεντρωμένο.
  • Μόλις τελειώσει η διαδικασία, ελέγχει μόνο του τα λάθη. Τα εντοπίζει και τα υπογραμμίζει.
  • Αντιγράφει τις λέξεις που είχε λάθος με μεγάλα γράμματα και βάζει χρώμα στο λάθος
  • Ο γονέας και το παιδί μπορούν να ζωγραφίσουν κάτι αστείο πάνω στο γράμμα που  το δυσκολεύει.
  • Η λέξη με το λάθος μπορεί να γίνει puzzle και το παιδί να πρέπει να βάλει τα γράμματα στη σωστή σειρά. Φυσικά, μπορεί να γίνει και παιχνίδι, όπως είναι η κρεμάλα κ.α.
  • Ένα υλικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φτιάξει το παιδί τη λέξη χωρίς να την ξαναγράψει, είναι η πλαστελίνη.  Επιπλέον, η δραστηριότητα αυτή ενισχύει τον οπτικο-κινητικό συντονισμό και την αντίληψη των γραμμάτων.
  • Η ορθογραφία χρειάζεται συχνές επαναλήψεις! Για να μη χρειαστεί το παιδί να τη γράψει άπειρες φορές και να γίνει μια βαρετή διαδικασία, μπορούμε να βάλουμε σε έναν δίσκο ζάχαρη/αλεύρι/άμμο και να τη σχηματίσει με το χέρι του.




Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη και φτιάξτε διασκεδαστικές ασκήσεις για το παιδί! Ας κάνουμε τη μελέτη στο σπίτι μια ευχάριστη διαδικασία!

Ζωή Δαμοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός (MA)

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

On line εργαλείο για τη βελτίωση της αντίληψης



Γνωρίζατε ότι η συναρμολόγηση παζλ έχει πολλά εκπαιδευτικά οφέλη;
Τα παζλ καλλιεργούν τις γνωστικές ικανότητες, τις ικανότητες συγκέντρωσης, υπομονής, αφοσίωσης στο στόχο και παρατηρητικότητας. Αυξάνουν τις οπτικές δεξιότητες, αλλά και τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων. Μέσω των παζλ τα παιδιά επεκτείνουν τη δημιουργικότητά τους. Επιπλέον, αξίζει να επισημανθεί ότι η συναρμολόγηση παζλ είναι ένας πολύ καλός τρόπος να καλλιεργηθεί η συνεργασία και η κοινωνικοποίηση των παιδιών.

Υπάρχει ένας τρόπος να φτιάχνουμε τα δικά μας παζλ! Στο διαδίκτυο βρίσκουμε τη σελίδα www.jigsawplanet.com, όπου μπορούμε να φτιάξουμε τα δικά μας παζλ, προσαρμοσμένα στις ανάγκες του κάθε παιδιού. Το jigsawplanet δίνει τη δυνατότητα να διαλέξουμε εικόνα ή να ανεβάσουμε κάποια από το αρχείο μας και να τη χωρίσουμε σε όσα κομμάτια θέλουμε.

Φυσικά αν θέλουμε να φτιάξουμε μια άσκηση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αντί για εικόνες:
  • Γράμματα με εικόνες
  • Κανόνες καταληκτικής ορθογραφίας
  • Αριθμούς και ποσότητες 
  • Προπαίδεια κ.α.


Χρησιμοποιείστε τη φαντασία σας και δημιουργείστε διασκεδαστικές ασκήσεις! Ας κάνουμε τη μελέτη μια ευχάριστη διαδικασία!


Ζωή Δαμοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός (ΜA)




Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Βασικές Εκπαιδευτικές Αρχές στη Σχολική Αίθουσα για Παιδιά με ΔΕΠ-Υ



Οι εκπαιδευτικοί κάθε βαθμίδας οφείλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ να μάθουν να ακολουθούν τους κανόνες και τον ρυθμό της τάξης. Ο ρόλος του δασκάλου είναι πολύ σημαντικός καθώς μπορεί να δημιουργήσει ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο όλοι οι μαθητές μπορούν να διδαχθούν.

Οργάνωση μαθησιακού περιβάλλοντος
  1. Τοποθετούμε το παιδί μακριά από παράθυρα, πόρτες και από παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς.
  2. Δημιουργούμε χώρους υψηλής ασφάλειας (παράθυρα, πρίζες σκάλες κτλ), ώστε να αποφύγουμε τραυματισμούς.
  3. Δημιουργούμε ήσυχη γωνιά, όπου το παιδί θα μπορεί να μένει μακριά από ερεθίσματα και να ηρεμεί.
  4. Απομακρύνουμε τα πολλά ερεθίσματα απ' το οπτικό πεδίο του μαθητή (αφίσες, βιβλία, ζωγραφιές κτλ)

Βασικές Αρχές
  1. Σαφείς και σύντομες οδηγίες.
  2. Προσαρμογή των προσδοκιών στις φυσικές ανάγκες του παιδιού.
  3. Βοήθεια στην προσωπική οργάνωση χώρου.
  4. Αναγνώριση και διοχέτευση κινητικής ενέργειας.
  5. Επικοινωνία με κάρτες.
  6. Εμπλοκή σε όλες τις δραστηριότητες και συμμετοχή σε ομαδικές δραστηριότητες.
  7. Προετοιμασία για κάθε αλλαγή. Προειδοποιούμε για εναλλαγή έντονης και ήρεμης φάσης δραστηριοτήτων.
  8. Χρήση της συμβολικής αμοιβής, ενίσχυσης και τιμωρίας (κάρτες, αυτοκόλλητα κτλ).
  9. Τήρηση κανόνων και ορίων.
  10. Επίτευξη στόχων βήμα-βήμα.
  11. Ανάδειξη θετικών στοιχείων του παιδιού.
  12. Ευαισθητοποιούμε τα παιδιά της τάξης για τις δυσκολίες του παιδιού.
  13. Είμαστε σε συνεχή επικοινωνία με τους γονείς και λειτουργούμε σαν ομάδα.
  14. Ενημερώνουμε τους γονείς για τις τεχνικές που εφαρμόζουμε. 


Ζωή Δαμοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός (MA)

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Σημάδια ότι το παιδί σας είναι έτοιμο να ξεκινήσει την εκπαίδευση τουαλέτας


Πρέπει να βεβαιωθείτε ότι το παιδί είναι έτοιμο πριν ξεκινήσετε την προσπάθεια για την μετάβαση από την πάνα στο γιογιό. Την περίοδο αυτή το περιβάλλον του παιδιού θα πρέπει να είναι ήρεμο, χωρίς μεγάλες αλλαγές (π.χ. μετακόμιση, διαζύγιο κτλ). Αν παρατηρήσετε το παιδί σας θα καταλάβετε πότε είναι συναισθηματικά και σωματικά  έτοιμο.

  • Μπορεί να μείνει στεγνό για δύο ώρες.
  • Ζητάει να του αλλάξετε τη βρεγμένη πάνα του.
  • Ζητάει να χρησιμοποιήσει το γιογιό του.
  • Ζητάει να φορέσει παιδικό εσώρουχο.
  • Ακολουθεί βασικές, απλές οδηγίες.
  • Μπορεί να σας επικοινωνήσει ότι θέλει να πάει τουαλέτα.
  • Μπορεί να ανεβάζει και να κατεβάζει την πάνα- βρακάκι του.
  • Ξυπνά με στεγνή πάνα το πρωί.
  • Δείχνει είτε με λόγια είτε με τη συμπεριφορά του ότι θέλει να πάει τουαλέτα.

Ζωή Δαμοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός (ΜA)

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Πώς ξεκινάμε την εκπαίδευση τουαλέτας στο παιδί;


  • Ξεκινάμε προετοιμάζοντας το παιδί για τη μετάβαση με κάποιο βιβλίο ή ιστορία σχετικά με τη διαδικασία. Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι το παιδί είναι έτοιμο και συνεργάσιμο πριν ξεκινήσουμε την προσπάθεια.
  • Η περίοδος της άνοιξης και του καλοκαιριού είναι καταλληλότερη, καθώς το παιδί τότε φοράει λιγότερα ρούχα και είναι πιο βολικά στο να τα ανεβοκατεβάζει μόνο του.
  • Δώστε στο παιδί σας την δυνατότητα επιλογής του γιογιό του, με τον τρόπο αυτό καλλιεργείται θετική στάση απέναντί του.
  • Η διαδικασία της μετάβασης από την πάνα στο παιδικό εσώρουχο πρέπει να γίνει με διασκεδαστικό τρόπο και να υπάρχει ενθαρρυντικό κλίμα.
  • Είναι σημαντικό το παιδί να κάτσει κάποιες φορές στο γιογιό του με ή χωρίς την πάνα του, ώστε να γίνει οικείο και να γίνει πιο ήπια η μετάβαση. Επίσης, το γιογιό πρέπει να βρίσκεται πάντα κοντά του.
  • Υποστηρίξτε το παιδί και ενθαρρύνετε κάθε προσπάθεια. Ακόμα κι αν δεν πετύχει η προσπάθεια υπενθυμίστε του ότι μπορεί να προσπαθήσει ξανά αργότερα.
  • Επιβραβεύστε κάθε προσπάθεια είτε χρησιμοποιώντας πίνακα με αυτοκόλλητα είτε με περισσότερη ώρα παιχνιδιού. Δεν πρέπει να ξεχνάμε να δίνουμε κίνητρα στο παιδί.
  • Δείξτε του πώς να χρησιμοποιεί το καζανάκι και υπενθυμίστε του ότι στο τέλος πλένουμε τα χέρια χωρίς βοήθεια.
  • Κατά τη διάρκεια ταξιδιών πρέπει να γίνονται συχνά στάσεις και να υπάρχει μαζί ο απαραίτητος εξοπλισμός.
  • Η ερώτηση για το εάν θέλει να πάει τουαλέτα είναι καλή υπενθύμιση για το παιδί γι’ αυτό πρέπει να γίνεται σε αρκετά συχνά διαστήματα.

Ζωή Δαμοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός (MA)